ಅಮ್ಮನಿಗೊಂದು ಒಲವಿನ ಓಲೆ...

ಪ್ರೀತಿಯ ಅಮ್ಮನಿಗೆ,

"God couldn't be there everywhere, so he created mothers", " ಕುಪುತ್ರೋ ಜಾಯೇತ್, ಕ್ವಚಿದಪಿ ಕುಮಾತಾ ನ ಭವತಿ " 

ಇವೆಲ್ಲಾಎಷ್ಟು ನಿಜ ಅಲ್ವಾ ಅಮ್ಮಾ? ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಬದುಕಲ್ಲಿ ಬರುವ ಮೊದಲ ಹೆಣ್ಣು ಅಮ್ಮ. ಅಂತೆಯೇ, ನನ್ನ ಬದುಕಲ್ಲೂ ಮೊದಲು ನೆಲೆನಿಂತ ಆದರ್ಶ ಹೆಣ್ಣು ನೀನು, ನನ್ನ ಹೆತ್ತಮ್ಮ. ಸಂಯಮದ ಸಾಕಾರಮೂರ್ತಿ, ಮೊಗೆದಷ್ಟು ಸಿಗುವ ಪ್ರೀತಿಯ ಆಗರ, ಹಿಮಾಲಯದಷ್ಟು ಶಾಂತ ಸ್ವರೂಪಿ, ನೂರೆಂಟು ನೋವುಗಳಿದ್ದರು ಒಡಲಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಸಿ ನಗುವ ಸುಹಾಸಿನಿ. ಅಷ್ಟೇ ಏಕೆ, ನಮಗೆ ಚಿಕ್ಕ ನೋವಾದರೂ, ನಿನ್ನ ಒಡಲೇ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿದಂತೆ ಸಂಕಟಪಡುವ ಮಮತಾಮಯಿ,ನೀನು ಖಾಲಿ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ನಾವು ಮಕ್ಕಳು ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಾ ತಿಂದು ತೇಗಲಿ ಎಂದು ಬಯಸುವ ಅನ್ನಪೂರ್ಣೇಶ್ವರಿ,ನಾವು ಎಷ್ಟೇ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದರೂ, ಅವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸಹಿಸಿ, ಮನ್ನಿಸುವ ಕ್ಷಮಯಾಧರಿತ್ರಿ, ಕಾಸಿಗೆ ಕಾಸು ಕೂಡಿಸಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಓದಿಸಿ,ವಿದ್ಯಾವಂತರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಸರಸ್ವತಿ. ಅಮ್ಮಾ,ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಎಷ್ಟು ಹೇಳಿದರೂ, ಬರೆದರೂ ಅದು ಕಡಿಮೆಯೆ.

ಒಳ್ಳೆಯ ಸ್ನೇಹಿತೆ, ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕಿ, ಗುರು,ಸಹೋದರಿ ಎಲ್ಲಾ ಆದ ನಿನಗೆ ನನ್ನ ಅನಂತ ನಮನಗಳು. ನಿನ್ನ ಮೇಲಿನ ಗೌರವ, ಪ್ರೀತಿ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚುವಂತೆ ಮಾಡಿದ ನಿನ್ನ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನನ್ನ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ಮಣಿಕಾಂತ್ ಸರ್ ಹೇಳಿದಂತೆ, "ಅಪ್ಪ ಅಂದ್ರೆ  ಆಕಾಶ", ಆದರೆ "ಅಮ್ಮಾ ನೀನೆಂದ್ರೆ  ನಗೆ ಮೂರು ಲೋಕ". ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಜನುಮದಲ್ಲೂ ನೀನೇ ನನ್ನ ಅಮ್ಮನಾಗಬೇಕು ಎಂಬುದೇ ನನ್ನ ಆಸೆ. ಏನಂತಿಯಾ?

ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಾತು. "ಅಮ್ಮಾ! ನೀನೆಂದರೆ ನನ್ನೊಳಗೆ ಏನೋ ಒಂದು ಸಂಚಲನ"

Happy Woman's Day!!                                                         

ಇಂತಿ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ,

ಮಗಳು

ನಂಬಿಕೆಯೆಂಬ ನಂಬಿಕೆ

"ನಂಬಿಕೆ ಬೆಳೆಸಿ,ಉಳಿಸಿ" ಇದೇನು? ಗಿಡ ಬೆಳೆಸಿ,ಉಳಿಸಿ ಅನ್ನೋ ಥರಾ ಹೇಳ್ತಿದಿನಿ ಅಂದುಕೊಂಡ್ರಾ?ನನ್ನ ಪ್ರಕಾರ ನಂಬಿಕೆ ಅನ್ನುವುದು ಒಂದು ಗಿಡವೇ ಸರಿ.ಅದನ್ನು ಬೆಳೆಸಿ,ಉಳಿಸುವುದು ತುಂಬ ಕಷ್ಟದ ಹಾಗೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸ.

ಈ ನಂಬಿಕೆ ಅನ್ನುವುದು ಯಾವುದೇ ಸಂಬಂಧದ ಅಡಿಪಾಯ.ಹೇಗೆ ಅಡಿಪಾಯ ಗಟ್ಟಿಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ,ಮನೆ ಮುರಿದುಬೀಳುತ್ತದೆಯೋ,ಹಾಗೆ ನಂಬಿಕೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಯಾವ ಸಂಬಂಧವೂ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.ಅದು ಹೆತ್ತವರ-ಮಕ್ಕಳ ಸಂಬಂಧವಿರಬಹುದು,ಅಕ್ಕ-ತಂಗಿಯರ ಸಂಬಂಧವಿರಬಹುದು,ಗುರು-ಶಿಷ್ಯರ ಸಂಬಂಧವಿರಬಹುದು,ಗಂಡ-ಹೆಂಡತಿಯ ಸಂಬಂಧವಿರಬಹುದು.

"ನಂಬಿ ಕೆಟ್ಟವರಿಲ್ಲವೋ" ಅಂತ ದಾಸವಾಣಿಯೇ ಇದೆ.ಹಾಗಂತ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ,ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನಂಬಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ,ಅದಕ್ಕೂ ಒಂದು ಮಿತಿಯಿರಬೇಕು.ನಾವು ಯಾರನ್ನು,ಯಾವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ,ಎಷ್ಟು ನಂಬಬೇಕೆಂಬುದು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಷ್ಟ ಹಾಗೂ ಅದು ಅವರವರಿಗೆ ಬಿಟ್ಟದ್ದು.

ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದು ಹಾಗೂ ಉಳಿಸುವುದು ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲೇ ಇದೆ.ಇಲ್ಲೊಂದು ಚಿಕ್ಕ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.ನನ್ನ ಮಗ ಆಟ ಆಡೋಣ ಬಾ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ.ಆಗ ಊಟದ ಸಮಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದುಕೊಳ್ಳಿ.ಆಗ ನಾನು ಅವನಿಗೆ,"ನೀನು ಊಟ ಮಾಡಿದರೆ ಆಡಲು ಬರುತ್ತೇನೆ" ಎನ್ನುತ್ತೇನೆ.ಅವನು ಊಟಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಊಟ ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸುತ್ತಾನೆ.ನಂತರ ನಾನು ಅವನ ಸಂಗಡ ಆಡುತ್ತೇನೆ ಹೇಳಿದಂತೆ. ಅದೇ ರೀತಿ,ನಾನು ಅವನಿಗೆ "ಮಲಗುವ ಹೊತ್ತಾಯಿತು,ಈಗ ಮಲಗು,ಅಮೇಲೆ ಎದ್ದು ಆಡುವಿಯಂತೆ"ಅಂದರೆ,ಅವನೂ ನನಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ," ಒಂದು ಸಲ ಆಡಿ, ಮಲಗುತ್ತೇನೆ".ಸರಿ ಎಂದಾಗ,ಒಂದು ಸಲ ಆಡಿ,ಮಲಗುತ್ತಾನೆ.

ಇಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಅಂಶ ಏನೆಂದರೆ,ಪರಸ್ಪರ ನಂಬಿಕೆ.ಊಟ ಮಾಡಿದರೆ,ಅಮ್ಮ ಆಡಲು ಬರುತ್ತಾಳೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ ಮಗನಿಗೆ,ಮಗ ಆಡಿ ಮಲಗುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ ಅಮ್ಮನಿಗೆ.ಇಲ್ಲಿರುವ ಇನ್ನೊಂದು ಸಂಗತಿ ಏನೆಂದರೆ,ಇಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿರುವುದು ಹಾಗೂ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದು.

ಮೇಲಿನ ಸನ್ನಿವೇಶದಂತೆ,ನಾವು ದಿನನಿತ್ಯ ಅನೇಕ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ.ಎಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ, ನಂಬಿಕೆ ಬಹುಮುಖ್ಯ ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಹಿಸುತ್ತದೆ.ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದರಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಉಳಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಇಡೋಣ,ಆಗಬಹುದಾ??

ಮಗು ಮತ್ತು ಅದರ ಸಂಸ್ಕಾರ

"ಜಗತ್ತು ಒಂದು ಕನ್ನಡಿ, ನೀನು ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ನಕ್ಕರೆ, ಅದು ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ನಗುತ್ತದೆ, ಅತ್ತರೆ ಅದು ಅಳುತ್ತದೆ"

ನಿಜ, ಈ ಪ್ರಪಂಚವೇ ಹೀಗೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ, ಯಾವಾಗಲೂ ನಗು-ನಗುತ್ತಾ ಇರಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿದವರು ಹೇಳುವುದು. ಈ ಮಾತು ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ. ನಾವು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಹೇಗೆ ವ್ಯವಹರಿಸುತ್ತೇವೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಅವರು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಾರೆ.

"ಬೆಳೆಯುವ ಸಿರಿ ಮೊಳಕೆಯಲ್ಲಿ", "ಗಿಡವಾಗಿ ಬಗ್ಗದ್ದು, ಮರವಾಗಿ ಬಾಗೀತೆ?", ಇತ್ಯಾದಿಗಳು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನಾವು ನೀಡುವ ಅಥವಾ ಮಕ್ಕಳು ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ಪಡೆಯುವ ಸಂಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಕೆಲವು ಉಕ್ತಿಗಳು. ಹೌದು! ಆರಂಭಿಕ ಸಂಸ್ಕಾರ, ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ಬರುವಂತದ್ದು. ಹಾಗಾದರೆ ಆ ಸಂಸ್ಕಾರ ಹೇಗಿರಬೇಕು? ಇಲ್ಲಿವೆ ಕೆಲವು ಸಲಹೆಗಳು, ಅನುಕರಿಸಿದಲ್ಲಿ, ಮಗುವನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯ ಸಂಸ್ಕಾರವಂತನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವತ್ತ ಸಹಕರಿಸಬಹುದು.

• ಮಗುವಿಗೆ ಗುರು ಹಿರಿಯರನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದನ್ನು ಕಲಿಸಿ
• ಭಯ ಬೇರೆ, ಗೌರವ ಬೇರೆ. ಮಗುವನ್ನು ಹೆದರಿಸಿ ಹೇಳಬೇಡಿ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೇಳಿ
• ಮಗು ಹಠ ಮಾಡಿದಾಗ, ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ತಿಳಿಸಿ ಹೇಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ
• ಯಾವುದೇ ಆಟಿಕೆಯನ್ನು ಕೊಡಿಸುವಾಗ, ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಚಾರ ಮಾಡಿ, ಕೊಡಿಸಬೇಕೇ, ಬೇಡವೇ ಎಂದು
• ಮಗುವಿಗೆ ಆರಂಭದಿಂದಲೇ ಸ್ವಚ್ಛತೆಯನ್ನು ಕಲಿಸಿ
• ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಗಲೀಜು ಮಾಡಬಾರದೆಂದು ತಿಳಿಹೇಳಿ
• ಇತರರಿಗೆ ಹೊಡೆಯುವುದು,ಒದೆಯುವುದು, ಬೈಯ್ಯುವುದು ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಮಾಡಬಾರದೆಂದು ಹೇಳಿ
• ಇತರ ಮಕ್ಕಳೊಡನೆ ಹೋಲಿಕೆ ಬೇಡ, ನಿಮ್ಮ ಮಗುವಿನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಅರಿವು ಮಾಡಿಕೊಡಿ
• ಮಗು ಸೋತಾಗ, ಯಾಕೆಂದು ತಿಳಿಸಿ, ಗೆದ್ದಾಗ ಹುರಿದುಂಬಿಸಿ
• ಕಳ್ಳತನ, ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವುದು, ಚಾಡಿ ಹೇಳುವುದು ಮುಂತಾದವು ಕೆಟ್ಟ ಅಭ್ಯಾಸಗಳೆಂದು ಹೇಳಿ
• ತನ್ನಿಂದ ತಪ್ಪಾದಾಗ, ತಪ್ಪನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಲಿಸಿ, ಅದರಿಂದ ಯಾರೂ ಚಿಕ್ಕವರಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಘನತೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿ
• ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು, ನಾವು ಮೇಲ್ಕಂಡ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದರೆ, ಮಕ್ಕಳು ತಮಗೆ ತಾವೇ ಅನುಸರಿಸುತ್ತವೆ

ನಾನು ಪೈಲಾ ಬಿದ್ದಿದ್ದು!!

ಆವತ್ತು ಮನೆಗೆ ಯಾರೋ ಅತಿಥಿಗಳು ಬರುವವರಿದ್ದರು ಅಂತಾ ಆಫೀಸಿನಿಂದ ದಿನದಕ್ಕಿಂತ ೧೦ ನಿಮಿಷ ಮೊದಲೇ ಹೊರಟಿದ್ದೆ. ತಲೆಯ ತುಂಬಾ, ರಾತ್ರಿ ಊಟಕ್ಕೆ ಏನೇನು ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಯೋಚನೆ ಕೊರೆಯುತ್ತಿತ್ತು.

ಎಂದಿನಂತೆ, ನಾನು ಗಾಡಿ ನಿಲ್ಲಿಸುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದ "Please lock your 'helemate'" ಅನ್ನು ಓದಿ, ಹೆಲ್ಮೆಟ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಇನ್ನೇನು ಗಾಡಿ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಬೇಕು, ದೃಷ್ಟಿ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಮೀಟರ್ ನತ್ತ ಹೋಯಿತು, ನೋಡುತ್ತೇನೆ ಅದರ ಕಡ್ಡಿ ತೆಪ್ಪಗೆ "E" ಬಂದು ಕುಳಿತುಬಿಟ್ಟಿದೆ.  ಕ್ಷಣ ದಿಗಿಲಾಯಿತು, "ಅಯ್ಯೋ ದೇವರೇ!ಈಗೇನು ಮಾಡುವುದು?" "E ಅಂದ್ರೆ, ಪೂರ್ತಿ ಖಾಲೀನಾ?" " ಈ ಸ್ಕೂಟಿಯಲ್ಲಿ ಬೇರೆ reserve concept ಇದೆಯೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲಾ, ಸ್ವಲ್ಪನಾದ್ರೂ ಓಡುತ್ತಾ? ಕೊನೇಪಕ್ಷ ಕ್ಯಾಂಪಸ್ನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಇರುವ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬಂಕ್ ವರೆಗಾದ್ರೂ ಹೋಗುತ್ತಾ?" "ಅಲ್ಲಿವರೆಗಾದ್ರೂ ಹೋಗಿದ್ರೆ, ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಹಾಕಿಸ್ಕೊಂಡು ಹಾಗೆ ಹೋಗಬಹುದಿತ್ತು !!"

 "ಇಲ್ಲಾ ಅಂದ್ರೆ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬಂಕ್ ವರೆಗೂ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಬಾಟಲ್ನಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ್ರೆ!?" " ಛೆ! ಈಗ ಬಾಟಲ್ನಲ್ಲಿ ಪೆಟ್ರೋಲ್/ಡಿಸೇಲ್ ಕೊಡೋಲ್ಲ ಅಂತಾ ಕೇಳಿದೀನಿ " ಹೀಗೆ ೫ ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಹತ್ತೆಂಟು ಯೋಚನೆಗಳು.

ಏನಾಗ್ಲಿ, ಯಾವ್ದಕ್ಕೂ ಒಂದ್ಸಲ ರಮೇಶ್ ಗೆ ಕೇಳೋಣ ಅಂದ್ಕೊಂಡು ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ್ರೆ, ಆಸಾಮಿ ಫೋನ್ ಎತ್ತತಾನೆ ಇಲ್ಲ. ಇನ್ನೇನು, ಅವರು ಅದನ್ನೇ ಹೇಳ್ತಾರೆ " ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬಂಕಿನವರೆಗೂ ಹೋಗುತ್ತಾ ನೋಡು" ಅಂತಾ ಅಂದ್ಕೊಂಡು ಇನ್ನೊಂದು ಸಲ ಟ್ರೈ ಮಾಡೋಣ ಅಂತಾ ಫೋನ್ ಎತ್ಕೊಂಡೆ.

"ಹಲೋ"

"ಹಲೋ, ರ್ರೀ ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಫುಲ್ ಖಾಲಿ ಆಗೋಜು"

"ಹೆಂಗೊತ್ತಾತು"

"ಅದ್ರ ಕಡ್ಡಿ E ಗೆ  ಬಂದೊಜು!!"

"ಹ್ಮ!! ಒಂದ್ ಬಾರಿ ಗಾಡಿ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡು"

"ಅದರಿಂದ ಎಂತಾ ಆಗ್ತು, ಪೆಟ್ರೋಲೇ ಇಲ್ಲೆ"

"ನೀ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿ ಫೋನ್ ಮಾಡು "

"ಸರಿ"

ಫೋನ್ ಕಟ್ ಮಾಡಿ, ಗಾಡಿ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡ್ದೆ, ಗಾಡಿ ಏನೋ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಆಯ್ತು. ಪುನಃ ಫೋನ್ ಮಾಡ್ತಾ ನೋಡ್ತಿನಿ, ಕಡ್ಡಿ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಮೇಲೆ ಏರಿ "F " ಹತ್ರ ನಿಲ್ಬೇಕೆ? ಇದೇನಾಶ್ಚರ್ಯ!!

"ರ್ರೀ, ಈಗ ಕಡ್ಡಿ "F " ಹತ್ರ ಬೈಂದು"

"ಹಿ ಹಿ ಹಿ "

"ನಗದೆಂತಕ್ಕೆ?"

"ಅಯ್ಯೋ ಮಳ್ಳು, ಗಾಡಿ ಬಂದ್ ಇದ್ದಾಗ E ಹತ್ರಾನೆ ಇರ್ತು,ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿದ್ಮೇಲೆ ಸರಿ ತೋರಸ್ತು. ಈಗ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಹೊರಟು ಬಾ ನೀನು ಮನೆಗೆ "

ನಾನು ಪೆಚ್ಚು ಮೋರೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು "ಹೌದಾ?" ಅನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವರು ಫೋನ್ ಇಟ್ಟಾಗಿತ್ತು.

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಹೊಸ ಅನುಭವದ ಜೊತೆಗೆ, ನಗುನೂ ಬಂತು.

ಈಗ ನಾನು ಎಲ್ಲಿಗಾದರೂ ಹೊರಟರೆ, ರಮೇಶ್ ಕೇಳ್ತಾರೆ " ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಇದ್ದ ನೋಡ್ಕಂದ್ಯ? " ನಾನು ಒಮ್ಮೆ ಅವರನ್ನು ಗುರಾಯಿಸಿ, ಹೊರಡುತ್ತೇನೆ :)

[ವಿ. ಸೂ: ಪೈಲಾ ಬಿದ್ದಿದ್ದು ಅಂದ್ರೆ ಫೂಲ್ ಆಗಿದ್ದು ಅಂತಾ :) ]

ಹೀಗೊಂದು ಮೆಲುಕು

"ಬರುತಿದೆ ಬರುತಿದೆ ಸಂಕ್ರಾಂತಿ 

ತರಲಿ ಎಲ್ಲರ ಬದುಕಲ್ಲೂ ಹೊಸ ಕ್ರಾಂತಿ !!"

ಚಿಕ್ಕವರಿರುವಾಗ, ಸಂಕ್ರಾಂತಿಗೆ ಒಂದು ವಾರವಿರುವಾಗಲೇ ನಮ್ಮ ತಯಾರಿ ಶುರು ಆಗುತ್ತಿತ್ತು. ಒಳ್ಳೆ ಬಣ್ಣದ ಡಬ್ಬಿ ತರುವುದರಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಅದಕ್ಕೆ ಸಿಂಗರಿಸುವುದು, ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಕಾಳುಗಳನ್ನು ತರುವುದು, ಅದಕ್ಕೆ ಎಳ್ಳು ಹುರಿದು ಬೆರೆಸುವುದು, ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆ ಕೊಳ್ಳುವುದು, ಕಬ್ಬು ಕಡಿದು ತರುವುದು ...ಹೀಗೆ ಹತ್ತಾರು ಕೆಲಸಗಳು.

ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯ ಬೆಳಗು ಆಗುವುದಕ್ಕೆ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಎದ್ದು, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆ ತೊಟ್ಟು, ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಕಾಳುಗಳನ್ನು ತಂದಿಟ್ಟ ಚಂದದ ಡಬ್ಬಿಗೆ ತುಂಬಿ ಶಾಲೆಗೆ ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ "ಎಳ್ಳು ಬೆಲ್ಲ ತಿಂದು, ಒಳ್ಳೊಳ್ಳೆ ಮಾತಾಡೋಣ " ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಕಾಳುಗಳನ್ನು ಕೊಡುವಾಗಿನ ಮಜವೇ ಬೇರೆ. ಕೊಟ್ಟ ಕಾಳುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡನ್ನಾದರೂ ವಾಪಾಸ್ ಕೊಡಬೇಕೆಂಬುದು ಒಂದು ಪದ್ಧತಿ ( ಈ ಪದ್ದತಿಯಿಂದಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋದ ಡಬ್ಬಿ ತುಂಬಿಯೇ ಇರುತ್ತಿತ್ತು ). ಇಡೀ ದಿನ ಬರೀ ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಕಾಳುಗಳನ್ನೇ ತಿಂದು ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಮನೆಗೆ ಬಂದರೂ ಅದೇ ಧ್ಯಾನ. ಇಷ್ಟಾದ ಮೇಲೆ, ಸಂಜೆ ಕಬ್ಬು ತಿನ್ನುವ ಕೆಲಸ. ಆ ವಾರವೆಲ್ಲಾ ಮನ-ಮನೆ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಕ್ರಾಂತಿಮಯ. ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಹಬ್ಬ ಮುಗಿದಂತೆ, ಯಾಕೆ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಎನ್ನುವ ಬೇಸರ. ಏನೇ ಹೇಳಿದ್ರೂ, ಆ ದಿನಗಳೇ ಸೊಗಸು.

ಪ್ರತಿ ವರ್ಷದಂತೆ ಈ ವರ್ಷವೂ ಬರುತಿದೆ ಸಂಕ್ರಾಂತಿ. ಆದರೆ ಮೊದಲಿನ ಆ ಉತ್ಸಾಹ ಈಗ ಇಲ್ಲ :( ಆದರೂ, "ಕಾಲವನ್ನು ತಡೆಯೋರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲಾ ..." ಎಂದು ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, "ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಹಬ್ಬದ ಶುಭಾಶಯಗಳು"

ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ: ಅಂತರ್ಜಾಲ 

ಹೆಸರು ಹಿಡಿದು ಕರೆಯಿರಿ – Call by name !!

ಆವಾಗ ತಾನೇ ಕಾಲೇಜ್ [ಬಿ.ಇ.] ಮುಗಿಸಿ, campus selection ಅಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಕಂಪನಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಾಗ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕಿನ್ನು ಮೂರೇ ಗೇಣು. ಎಲ್ಲಾ ಹೊಸತು, ಆದರೂ ಕಲಿಯುವ ಹುಮ್ಮಸ್ಸು. ಏನು ಹೇಳಿದರು ಮಾಡಲು ಸೈ. ಇನ್ನೂ ಕಾಲೇಜ್ mentality ಯಿಂದ ಹೊರ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವೇ ಕುಚೇಷ್ಟೆಗಳು, ಹರಟೆಗಳು, ಪಾರ್ಟಿಗಳು etc etc 

ಕಾಲೇಜ್ನಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ, ಸೀನಿಯರ್ ಹುಡುಗರನ್ನು ಸರ್ ಎಂದು [ಅಣ್ಣ ಎಂದು ಕರೆದರೆ ಯಾರಿಗೂ ಅಷ್ಟು ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ :)], ಹುಡುಗಿಯರನ್ನು ದೀದಿ [ಅಕ್ಕ] ಎಂದೂ ಕರೆದು ರೂಢಿ. ಹಾಗೆಯೇ ಇಲ್ಲೂ ಅದನ್ನುಮುಂದುವರೆಸಿದ್ದೆವು. ಹಾಗೆಯೇ ಒಂದು ದಿನ ಕಾರಿಡಾರ್ ನಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಸೀನಿಯರ್ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬರು ಎದುರು ಬಂದ್ರು. ನಾನು ಮತ್ತು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿದ್ದ collegue ಇಬ್ಬರು, "ಗುಡ್ ಮಾರ್ನಿಂಗ್" ಸರ್" ಹೇಳಿದೆವು, ಅವರು ನಕ್ಕು " ಕಾಲ್ ಮಿ ಬೈ ನೇಮ್" ಅಂದ್ರು, ಇಬ್ಬರು ಒಟ್ಟಿಗೆ " ಎಸ್ ಸರ್ " ಅಂದಾಗ ಅವರು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನಕ್ಕು, "ಕಾಲ್ ಮಿ ಅನೂಪ್" [ಪ್ರಾಸ್ತಾವಿಕ ಹೆಸರು] ಅಂದ್ರು, ಪುನಃ ನಾವಿಬ್ಬರು " ಓಕೆ ಸರ್ ". ಅವರು ಏನೂ ಹೇಳದೆ ಹೊರಟು ಹೋದರು. ಆಗ ಇಬ್ಬರು ಮುಖ ಮುಖ ನೋಡಿಕೊಂಡೆವು, ಏನಿಲ್ಲವೆಂದರೂ ೮-೧೦ ವರ್ಷ ದೊಡ್ಡವರನ್ನು ಹೆಸರು ಹಿಡಿದು ಕರೆಯುವುದು ಹೇಗೆಂದು!! ಆಮೇಲೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸಿಕ್ಕಿದಾಗೆಲ್ಲ ವಿಶ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು " ಸರ್" ಅನ್ನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಹೇಳಿಕೊಂಡು. ನಿಧಾನವಾಗಿ, ಹೆಸರು ಹಿಡಿದು ಕರೆಯುವುದು ಅಭ್ಯಾಸವಾಗತೊಡಗಿತ್ತು. ಮೊದ-ಮೊದಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಸಿವಿಸಿ ಆದರೂ, ಕ್ರಮೇಣ ಇ ಮೇಲ್ ಮಾಡುವಾಗ, ಕರೆಯುವಾಗ ಅದೇ ಸುಲಭವೆಂದು ಅನಿಸತೊಡಗಿತ್ತು. ಏಕೆಂದರೆ, ಎದುರಿಗೆ ಇರುವವರು ನಮಗಿಂತ ದೊಡ್ಡವರೋ, ಚಿಕ್ಕವರೋ ತಿಳಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ತಿಳಿಯುವ 

ಗೋಜಿಗೂ ಹೋಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಇವತ್ತು "ಕಾಲ್ ಬೈ ನೇಮ್" ಅನ್ನುವುದು ಕೆಲಸದ ಒಂದು ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗ ಆಗಿದೆ.ಆದರೆ, ಎಲ್ಲೋ ಒಂದು ಕಡೆ, ಈ "ಕಾಲ್ ಬೈ ನೇಮ್" ಇಂದ ಸಂಬಂಧಗಳ ಸೊಗಡು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆಯಾ ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ, ನೀವೆನಂತಿರಾ?

ಪುಟ್ಟನ ಆಟಗಳು

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನಮ್ಮ ಪುಟ್ಟನಿಗೆ ಕುಳಿತು ಆಡುವ ಆಟಗಳೆಂದರೆ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಪ್ರೀತಿ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಿತ್ಯ ಹೊಸ ಆಟಕ್ಕಾಗಿ ನಮ್ಮ ಹುಡುಕಾಟ :)
ಇಲ್ಲಿವೆ ಅವನ ಆಟದ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳು.  [ನಿಮಗೂ ಯಾವುವಾದರೂ  ಕುಳಿತು ಆಡುವ ಆಟಗಳು ಗೊತ್ತಿದ್ದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ತಿಳಿಸಿ ದಯವಿಟ್ಟು.]

OMG ..OMG.. Oh My God!! It's dream come true !!!

It has been nearly one month, I was learning to ride my Scooty. I was wondering whether I'll be able to ride it or not. But, believe me, I got inspired by my son for learning to ride. How he learnt walking though he used to fall again and again? Today it is for the first time,I've taken my Scooty to office. Feeling very nice :) My dream came true and it is because of my son and with support of my dear hubby,my parents and my brother. Thanks to all of them!!

...ರಾತ್ರಿಯಾಯ್ತು ಮಲಗು ನನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಕಂದಾ!!

"ಬಾನದಾರಿ ಸೂರಿ ಜಾರಿ ಹೋದಾ, ಚಂದ ಮೇಲೆ ಬಂದಾ, ಮಿನ್ನುಗಾರೆ ಅಂದಾ , ನೋಡು ಎಂಥ ಚಂದಾ,ರಾತಿಯಾಯ್ತು ಮಲಗು ನನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಕಂದಾ"  ಇದೇನು ಇಷ್ಟು ತೊದಲು ತೊದಲಾಗಿ, ತಪ್ಪು ತಪ್ಪಾಗಿ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಅಂದುಕೊಂಡ್ರಾ? ಒಂದೂವರೆ ವರ್ಷದ ಮಗು ಇದಕ್ಕಿಂತ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯಾನ? ಹಾಗಾದರೆ ಬರೆಯಿತ್ತಿರೋಳು ಒಂದೂವರೆ ವರ್ಷದ ಮಗುನಾ ಅಂದುಕೊಂಡ್ರೆ ಅದು ತಪ್ಪು ಕಣ್ರೀ !! ಇದನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಿರೋಳು, ಅಂಥದೇ ಒಂದು ಮುದ್ದು ಮಗುವಿನ ಪ್ರೀತಿಯ ಅಮ್ಮ.





ಈಗ ಹಿಂದಿನ ಅಲ್ಲಾ, ಅದರ ಹಿಂದಿನ ಭೂಮಿ ಹುಣ್ಣಿಮೆಯಂದು ಆಯ್ತು ನನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಚಂದಿರ "ಚಿರಾಗ್ " ನ ಉದಯ. ಇವತ್ತು ಎರಡನೆಯ ಭೂಮಿ ಹುಣ್ಣಿಮೆ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, "ಬಾನದಾರಿಯಲ್ಲಿ  ..." ಹೇಳುವಷ್ಟು ದೊಡ್ಡವನಾಗಿದ್ದಾನೆ ಅಂದರೆ ನಂಬಲೇ ಬೇಕಾದ ಸತ್ಯ. ನಿಜ, ಮಕ್ಕಳೇ ಹಾಗೆ ಅಲ್ಲವೇ ? ನೋಡ ನೋಡುತ್ತಾ ಅಂಬೆಗಾಲಿಕ್ಕಿ, ಕುಳಿತು, ನಿಂತು, ಎದ್ದು ಓಡಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲ ನಿನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆಯ ಹಾಗೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ.

ಒಂದು ಅಧ್ಯಯನದ ಪ್ರಕಾರ, ಮಕ್ಕಳು ಬೆಳೆದಂತೆ, ಬರಿಯ ದೈಹಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಅಷ್ಟೇ    ಅಲ್ಲ, ಮಾನಸಿಕವಾಗಿಯೂ ಅಲ್ಲೊಂದು ವ್ಯಕ್ತಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಿಮಿಷವೂ ಹೊಸದನ್ನು ಕಲಿಯುವ, ತಿಳಿಯುವ ಕುತೂಹಲ. ಬಹುಷಃ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಬೇರೊಬ್ಬರು ಇರಲಾರರು, ಜೀವನವೇ ಒಂದು ಪ್ರಯೋಗಶಾಲೆ ಅವರಿಗೆ.

  

ಪ್ರತಿಯೊಂದು  ಮಗುವಿನ ನಿಜವಾದ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಗರ್ಭದೊಳಗಿಂದ ಶುರು ಎಂದು ಎಲ್ಲೋ ಓದಿದ್ದ ನಾನು, ನಮ್ಮ ಮನೆಯವರು ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗಿನ ಕೂಸಿನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಪರಿ ಕಂಡು,ಕೆಲವರು ನಕ್ಕಿದ್ದುಂಟು.ಆದರೆ ಅದರ ಪರಿಣಾಮವೇ ,ನಮ್ಮ ಮಗ ವರ್ಷದೊಳಗೆ ಮಾತನಾಡುವಂತೆ ಮಾಡಿತೆಂದು ನಾವು ಖುಷಿ ಪಡುತ್ತೇವೆ.ಇನ್ನು ನೆನಪಿನ ಶಕ್ತಿ ಚೆನ್ನಗಿರಲೆಂದು ಗರ್ಭಿಣಿಯಿದ್ದಾಗ ಒಂದೆಲಗದ ಕಷಾಯ, ರಸ ಸೇವನೆ, ಉನ್ನತ ವಿಚಾರ, ಸಂಗೀತ ಆಲಿಕೆ,ಒಳ್ಳೆಯ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಓದು ಹೀಗೆ ಹತ್ತು ಹಲವು ಸರ್ಕಸ್ ಗಳು.  ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ವಿಷಯ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದೆ. ಗರ್ಭಿಣಿಯಿದ್ದಾಗ ಮಲಗುವ ಕೋಣೆಯನ್ನು ಮಕ್ಕಳ ಇಲ್ಲಾ ದೇವರ ಪಟಗಳನ್ನು ಹಾಕಿ ಸಿಂಗರಿಸುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ. ಆದರೆ ನನಗೆ ಅನಿಸಿದ್ದು, ಮತ್ತು ಹಾಕಿದ್ದು, ಫ್ರಾನ್ಸ್ ದೇಶದ, Le Mount Blanc (ಲೀ ಮೌಮ್ ಲಾ) ಚಿತ್ರವನ್ನು. ಏಕೆಂದರೆ, ನಾನು ಅದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ನನ್ನ ಮಗ ಅಲ್ಲಿನ ಹಿಮದ ರಾಶಿಯಂತೆ ಶೀತಲ ಮನಸ್ಸಿನವನಾಗಿ, ಮುಗಿಲೆತ್ತರಕ್ಕೆ ಕೀರ್ತಿ ಶಿಖರವೇರಿ, ಆ ಪರ್ವತದಷ್ಟು ವಿಶಾಲವಾದ ಮನೋಭಾವದವನಾಗಲಿ ಎಂದು. ಮೊದಲೇ ತಾಯಂದಿರು ಮಕ್ಕಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾರ್ಥಿಯರು, ನನ್ನದು ಸ್ವಲ್ಪ ಅತಿಯಾಯಿತು ಅನಿಸುತ್ತಾ?

ತೊದಲು ನುಡಿ, ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಓಡಾಟ, " ಅಮ್ಮ, ಆಫೀಸು ಹೋಗು" ಎಂಬ ಹಿತವಾದ ಬೈಗಳು, ಇವೆಲ್ಲ ಹೀಗೇ ಇರಲಿ ಅನಿಸುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ, ಎರಡನೆಯ ಭೂಮಿ ಹುಣ್ಣಿಮೆ ಬರಬಾರದು ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಆ ಮುಗ್ದ ನಗು, ಆ ಸುಂದರ ತೊದಲು ಮಾತು, ಆ ಅಕ್ಕರೆಯ ಮಾತು, ಆ ಹಿತವಾದ ಸ್ಪರ್ಶ .... ಅನುಬಹವಿದವರಿಗಷ್ಟೇ ಗೊತ್ತು ಅದರ ಸುಖ. ಅಂಥಹ ಸುಂದರ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದ "ನನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಕಂದ"ನಿಗೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಧನ್ಯವಾದ, "ಚಿರಾಗ್! ಅಮ್ಮನ ಪ್ರೀತಿ ಬಂಗಾರಿ "

[ವಿ.ಸೂ. ಮಗ ಚಿರಾಗ್ ನಿಗೆ ಒಂದೂವರೆ ವರ್ಷ ಆದಾಗ ಬರೆದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಲೇಖನ (೧೪-ಏಪ್ರಿಲ್-೨೦೧೦ ರಂದು) ]



ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಎಂಬ ಮಾಯೆ

ತುಂಬಾ ದಿನಗಳಿಂದ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೊರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ಮಾಯೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಗೀಚಬೇಕು ಅನ್ನಿಸ್ತಿದೆ. ಅದು ಏನಪ್ಪಾ ಅಂದ್ರೆ ಹೆಚ್ಹುತ್ತಿರುವ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ದ ಬಗ್ಗೆ....

ದಿನ ದಿನವು ಹೊಸ ಹೊಸ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳು ಬರುತ್ತಿವೆ, ಹೊಸ ಆವಿಷ್ಕಾರಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇವೆ. ಇವಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಕೊನೆ ಎಲ್ಲಿ?ಇವು ಎಷ್ಟು ದಿನ ಹೀಗೆ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತವೆ ??ಮನುಷ್ಯ ಇನ್ನು ಎಷ್ಟು ದಿನ ಇವುಗಳ ಬೆನ್ನು ಹತ್ತಿ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ ??? ಬಹುಷಃ ಉತ್ತರ ಇಲ್ಲದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು!!!

ಕೆಲವೊಂದು ಚಿಕ್ಕ ಉದಾಹರಣೆಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.

೧. ನಾನು ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಓದುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಮೂರನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಅಂದ್ರೆ ೨೦೦೩ ರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮೊದಲ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್   ತೆಗದು ಕೊಂಡಿದ್ದೆ.ನೋಕಿಯಾ ೧೧೦೦. ಆಗ ಇದ್ದದ್ದು ನೋಕಿಯಾ ಮತ್ತು ಮೋಟೊರೋಲ ಮಾತ್ರ. ನೋಕಿಯಾ ಸ್ವಲ್ಪ ದುಡ್ಡಿರುವವರ ಸೆಟ್ , ಮೋಟೊರೋಲ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆ ಇರುವವರ ಸೆಟ್.  ಅದು ಆಗ ತಾನೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಮೊಬೈಲ್. ಅದರ ಬೆಲೆ ಆಗ ೭೪೦೦/- ಹಾಗಂತ ಅದರಲ್ಲಿ ಇದ್ದದ್ದು ಕೇವಲ ಫೋನ್ ಮಾತ್ರ, ರೇಡಿಯೋ ಅಥವಾ ಇನ್ನೇನೋ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅದೇ ಮಾಡೆಲ್ ಅನ್ನು ಇಂದಿನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ....ಏಕೆಂದರೆ ಈಗ ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಫೋನ್ ಗಳ ಕಾಲ :)

೨. ಇನ್ನೊಂದು ಮೊಬೈಲ್ ಸರ್ವಿಸ್ ಪ್ರೊವೈಡರ ಬಗ್ಗೆ...ಆಗ ಮೊಬೈಲ್ ನಂಬರ್ ನೋಡಿಯೇ ಯಾವ ಸರ್ವಿಸ್ ಪ್ರೊವೈಡರ ಅಂತ ಸುಲಭವಾಗಿ ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತು. ೯೪೪೮..... ಅಂದ್ರೆ ಬಿ ಎಸ್ ಏನ್ ಎಲ್ (BSNL ) , ೯೮೪೫.....ಅಂದ್ರೆ ಏರ್ ಟೆಲ್(AirTel), ೯೮೮೬....ಅಂದ್ರೆ ಹಚ್ (Hutch) ಅಂತ. ಇದ್ದಿದ್ದೆ ಅವು ಮೂರು. ಆದ್ರೆ ಈಗ... ನನಗಂತೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಬಹುಷಃ ಅದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರ ಮೊಬೈಲ್ ನಂಬರ್ portability ಇರಬೇಕು :)

೩. ನನ್ನ ಮೊದಲ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಕೂಡಾ ೨೦೦೩ ರಲ್ಲೇ ತೆಗದುಕೊಂಡದ್ದು. ಆಗ ಅದರಲ್ಲಿ ಇದ್ದದ್ದು ಟೋಟಲ್ ೨೦ GB ಹಾರ್ಡ್ ಡಿಸ್ಕ್ ಮತ್ತೆ ೨೫೬ MB RAM . ಅದೇ ಈಗ ?ಲ್ಯಾಪ್ ಟಾಪ್ ಅಲ್ಲಿ ೪೦೦ GB ಸ್ಪೇಸ್ ಇದ್ರೂ, ೧ TB external ಹಾರ್ಡ್ ಡಿಸ್ಕ್ ಬೇಕು...ಮನೆಗೊಂದು SAN storage ಬಂದ್ರು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಇಲ್ಲಾ.. :)
ಇವೆಲ್ಲ ಒಂದೆರಡು ಉದಾಹರಣೆಗಳು ಮಾತ್ರ..ಇನ್ನು ಬೇಕಾದಷ್ಟು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿಯು ಇರಬಹುದು... ಕೊನೆಗೂ ಉತ್ತರ ಇಲ್ಲದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ... ಇನ್ನು ಎಷ್ಟು ದೂರ ಸಾಗುವುದಿದೆ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಎಂಬ ಮಾಯೆಯ ಬೆನ್ನು ಹತ್ತಿ ? ಇವಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಕೊನೆ ಎಲ್ಲಿ ???

Finally I'm here!!

Hi All,

Though I'm in the IT field since many years, I had not much interested in creating my own blog. But, recently felt like appearing in one of the blogs.
So, finally here I'm !!

Hope to share few posts as my past time.

Regards,
Vidya